Blog Title: Klearchos Guide to the Galaxy

Ο πιο σημαντικός αρχαιολογικός χώρος της Ανατολικής Ροδόπης, στην νότια Βουλγαρία, είναι η αρχαία πόλη Περπερικόν ή Υπερπεράκιον ή Περπεράκιον. Βρίσκεται, πάνω στον λόφο Каменяк (Κάμενιακ), σε υψόμετρο 470 μέτρων, κοντά στο χωριό Горна крепост (Γκόρνα κρέποστ - Άνω κάστρο) και στην διοικητική περιφέρεια της πόλης Кърджали (Κάρντζαλι). Παλαιότερα ήταν γνωστό και με το Τουρκικό όνομα dj'in tepesi (Ντζίν τεπεσί - Βουνό των πνευμάτων). Ολόκληρη η πόλη είναι σκαλισμένη στα βράχια καθιστώντας την ένα από τα πιο επιβλητικά αρχαία μεγαλιθικά μνημεία...

Η ανθρώπινη παρουσία στην περιοχή χρονολογείται από το 5000 π.Χ.. Υπάρχουν επίσης ευρήματα από την Εποχή του Χαλκού, ενώ τα παλαιότερα κεραμικά που έχουν βρεθεί ανάγονται από τους αρχαιολόγους στην Πρώιμη Εποχή του Σιδήρου... Της ίδιας περιόδου με τα κεραμικά είναι και ο εντυπωσιακός κυκλικός βωμός του Διονύσου...

Θεωρείται πως εδώ ήταν μια από τις πρωτεύουσες - έδρες των Θρακών βασιλέων της φυλής των Οδρυσών, Τήρη και Σιτάλκη, πατέρα και γιου αντίστοιχα...





Την Ρωμαϊκή περίοδο χτίστηκε ένα τεράστιο πολυόροφο παλάτι, το οποίο υπολογίζεται ότι είχε 3 με 4 ορόφους και γύρω στα 40 δωμάτια [πηγή], γύρω από το οποίο ανεγέρθηκαν εντυπωσιακά προστατευτικά τείχη...

Γύρω στο 378 οι Γότθοι θα καταστρέψουν την πόλη...





Στις 10 Σεπτεμβρίου του 2005 βρέθηκε στην κορυφή του λόφου ένας άμβωνας, μοναδικός στο είδος του στην Βουλγαρία, ο οποίος πιθανότατα είχε κτιστεί γύρω στον 4ο αιώνα μ.Χ. ή στις αρχές του 5ου αιώνα, κατά την περίοδο της βασιλείας του Αυτοκράτορα της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Ονωρίου (395-423). Η περίοδος συμπίπτει με την περίοδο εκχριστιανισμού των Θρακών...





Στις αρχές του 5ου αιώνα η περιοχή μετατράπηκε σε επισκοπικό κέντρο... Μάλιστα, κατά την διάρκεια των ανασκαφών έχουν βρεθεί ένας παλαιστινιακός σταυρός και κομματάκια από το τίμιο ξύλο, τα οποία σήμερα φυλάσσονται και εκθέτονται στο ορθόδοξο κέντρο της Κοίμησης της Θεοτόκου στην περιοχή του Гледка (Γκλέντκα) του Хасково (Χάσκοβο)...





Τα κτίσματα στο λόφο υπέστησαν πιθανότατα μεγάλες καταστροφές κατά τις επιδρομές βαρβάρων στα τέλη του 12ου αιώνα...

Με βάση τους Βούλγαρους αρχαιολόγους, ήταν το Περπερικόν το μαντείο όπου ο Μέγας Αλέξανδρος έμαθε για το μέλλον της εκστρατείας του εναντίων των Περσών και ήταν, επίσης, εδώ το μαντείο όπου ο πατέρας του Οκταβιανού Αύγουστου έμαθε ότι ο γιός του θα κατακτήσει τον κόσμο και θα ιδρύσει μία αυτοκρατορία... Βέβαια η Ελληνική εκδοχή θέλει το μαντείο που έδωσε τους δύο αυτούς χρησμούς να είναι στο Φαλακρό Βουνό...








Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 41° 42' 55''N, 25° 27' 53''E


[ENG] Perperikon, the ancient Thracian city, is located in the Eastern Rhodopes, 15 km northeast of the Bulgarian town of Kardzhali. It is built on a 470m high hill, which is thought to have been a sacred place. At the foot of the hill the village of Gorna Krepost (Upper Castle) is located. Perperikon is the largest megalith ensemble in the Balkans. Human presence in the area dates back to 5000 b.C.. There are also findings from the Bronze Age, while the ceramics found on the place date from the Early Iron Age, as well as the impressive round altar, almost 2m in diameter, hewed out of the rocks. At the time of the Roman Empire, a giant multi-story palace was erected according to archaeological evidence, and an imposing with its size fortress was built around the hill, with walls as thick as 2.8 m. Temples and quarters of residential buildings were also constructed in the fortress. The megalith complex had been laid in ruins and re-erected many times in history. A church pulpit was found by Bulgarian archaeologists at the peak of the Thracian rock sanctuary on 10.09.2005. It is thought of as the first finding of the kind in Bulgaria. The pulpit was probably built at the end of the 4th century AD or the early 5th century during the reign of Byzantine Emperor Honorius and coincided with the period of the christening of the Thracians in the Rhodopes area.It has the form of a one-ship basilica of 16.5 m length, which is the most typical form of an early Christian religious temple. The pulpit, which is almost untouched by time, is richly decorated with stone-carved ornaments. [From Wikipedia]. According to the Bulgarian archaeologists, Perpericon was the oracle who informed Alexander the Great for the success of his expedition to Persia and it was the oracle who informed the father of Augustus that his son will found and rule an Empire... From the other hand, Greek archaeologists place the said oracle at Falacro mountain...
[BUL] Перперикон (Хиперперакион).

Ποιος να το πίστευε ότι θα ερχόταν μία μέρα που τα σκυλιά που ταΐζω στο εργοτάξιο θα αντιπροσώπευαν στην ιστοσελίδα του γνωστού Γαλλικού πολιτικού περιοδικού Marianne (Μαριάν) τον Γαλλικό λαό...

Ο συγγραφέας του άρθρου σχολιάζει πάνω στην αύξηση της δημοτικότητας του Γάλλου προέδρου Nicolas Sarkozy (Νικολά Σαρκοζί) την οποία την αποδίδει στην τάση του λαού να συσπειρώνεται γύρω από τον ηγέτη του σε περιόδους κρίσεων, τάση την οποία θεωρεί εξαρτημένο αντανακλαστικό αντίστοιχο με αυτό των σκυλιών στα πειράματα του Иван Петрович Павлов (Ιβάν Πέτροβιτς Παβλώβ). Εκεί κολλάνε και τα σκυλιά του εργοταξίου μου... Είχα γράψει στην περιγραφή της εικόνας στο flickr ότι είναι σαν τα σκυλιά του Παβλώβ: όταν με βλέπουν τους τρέχουν τα σάλια...


[ENG] Do you remember Andy Warhol's 1968 statement: "In the future, everyone will be world-famous for 15 minutes"? It seems lately that even the dogs have their opportunity to become world famous for 15 minutes... When I took a photo of the dogs I am feeding at the construction site where I work, I couldn't imagine that, in a very short time, these dogs will represent the French nation for the writer of a small article in the web page of the well-known French political magazine "Marianne". Analyzing the reasons why French President's popularity rise lately, he claimed that this is because of a kind of a Pavlovian reflex: people have to adhere to the leader of the country when there is some kind of crisis. There is the connection with the dogs at my work... When I uploaded the photo at flickr, I wrote: "The dogs at the Site have become like Pavlov's dogs... When they see me they start drouling...".

Ο Александър II Николаевич (Αλεξάντερ Β' Νικολάεβιτς - Αλέξανδρος Β' της Ρωσίας) ήταν ο Ρώσος τσάρος ο οποίος ξεκίνησε τον Ρωσο-Τουρκικό πόλεμο του 1877-78 και είχε ως κατάληξη την απελευθέρωση της Βουλγαρίας από τον Οθωμανικό ζυγό...

Πολύ συνοπτικά, η ιστορία έχει ως εξής: στις 20 Απριλίου του 1876 έλαβε χώρα στην Βουλγαρία η λεγόμενη Априлско въстание (Απρίλσκο βαστάνιε - "Εξέγερση του Απριλίου") ενάντια στον Οθωμανικό ζυγό. Μέχρι τις πρώτες μέρες του Ιουνίου η εξέγερση πνίγηκε στο αίμα από τον τακτικό Οθωμανικό στρατό και από τους βασιβουζούκους (ατάκτους), ενώ οι θηριωδίες που ακολούθησαν την εξέγερση προκάλεσαν σάλο και αναταραχή σε ολόκληρο τον κόσμο [Η εικόνα με τις θηριωδίες των βασιβουζούκων είναι από την Wikipedia]...

Παρά την αποτυχία της ως επανάσταση, η Απριλιανή εξέγερση έβαλε το Βουλγαρικό εθνικό ζήτημα στη διεθνή πολιτική σκηνή και επέβαλε την ανάγκη για άμεση επίλυση του. Η άρνηση του Σουλτάνου να δεχτεί τις αλλαγές στην Οθωμανική Αυτοκρατορία που πρότειναν οι μεγάλες δυνάμεις οδήγησε στην έναρξη του Ρωσο-Τουρκικού πολέμου. Φυσικά, ένας από τους βασικούς στόχους του Τσάρου ήταν να αυξήσει την επιρροή του στον χώρο των Βαλκανίων.



Ο πόλεμος έληξε με νίκη της Ρωσίας και των Βούλγαρων εθελοντών που συμμετείχαν σε αυτόν. Στις 3 Μαρτίου του 1878, στο Σαν Στέφανο, κοντά στην Κωνσταντινούπολη, υπογράφτηκε η ομώνυμη συνθήκη, με την οποία δόθηκε τέλος στον Ρωσο-Τουρκικό πόλεμο που είχε ξεκινήσει ανεπίσημα στις 12 Απριλίου του 1877 και επίσημα στις 24 Απριλίου.



Με την συνθήκη του Σαν Στέφανο, η Βουλγαρία έγινε αυτόνομη ηγεμονία. Η ηγεμονία αυτή περιλάμβανε, εκτός από τις εκτάσεις της σημερινής Βουλγαρίας, την βόρεια Θράκη και τμήμα της ανατολικής και σχεδόν ολόκληρη την Μακεδονία.




Στην συνθήκη αυτή αντέδρασαν η Σερβία και η Ελλάδα και πέτυχαν την εμπλοκή των Μεγάλων Δυνάμεων, οι οποίες υποχρέωσαν την Ρωσία να αναθεωρήσει την Συνθήκη του Σαν Στέφανο και να υπογράψει, στις 13 Ιουλίου του 1878, την συνθήκη του Βερολίνου, με την οποία μειώθηκαν οι εκτάσεις της ηγεμονίας της Βουλγαρίας, η Ανατολική Ρωμυλία έγινε αυτόνομο κράτος [υπό τουρκική κυριαρχία, αλλά με Βούλγαρο Γενικό Διοικητή διοριζόμενο από τον σουλτάνο υπό την εποπτεία των Μεγάλων Δυνάμεων και χωρίς διακαίωμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας να διατηρεί εκεί στρατιωτικές δυνάμεις], ενώ η υπόλοιπη Θράκη με την Μακεδονία δόθηκαν πάλι πίσω στην Οθωμανική αυτοκρατορία, με κάποια μορφή αυτονομίας [Ο πίνακας "Το Συνέδριο του Βερολίνου" από την ιστοσελίδα της Βουλγαρικής Ραδιοφωνίας]. Η Ανατολική Ρωμυλία θα ενωθεί αναίμακτα (στην πράξη ακολούθησε πόλεμος, με τους Σέρβους όμως και όχι με τους Τούρκους) στις 6 Σεπτεμβρίου του 1885. Όσον αφορά την Μακεδονία, οι ήττες των Βουλγάρων κατά τον Β' Βαλκανικό πόλεμο θα εξανεμίσουν κάθε ελπίδα τους για προσάρτηση της, ενώ η συμμετοχή τους με την πλευρά των χαμένων στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο θα τους στοιχίσει και την Δυτική Θράκη...

Σημείωση: Η Βουλγαρία μέχρι τις 22 Σεπτεμβρίου του 1908 ήταν "ηγεμονία" (πριγκηπάτο) γιατί, σύμφωνα με τη Συνθήκη του Βερολίνου έπρεπε να κυβερνάται από εκλεγμένο, με την συναίνεση των Μεγάλων Δυνάμεων και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, Княз (Κνιάζ - πρίγκηπα), για την εκλογή του οποίου προβλεπόταν συνέλευση Συνταγματικού Κοινοβουλίου.



Το άγαλμα του "Τσάρου Απελευθερωτή", Τσάρου Αλέξανδρου του Β', βρίσκεται στο κέντρο της Σόφιας, στην λεωφόρο Цар Освободител (Τσαρ Οσβομπόντιτελ - τσάρος Απελευθερωτής) κοντά στον Καθεδρικό ναό του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι...


Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 42° 41' 38''N, 23° 19' 57''E


[ENG] Tsar Alexander II of Russia is well-known in Bulgaria as the "Tsar Liberator", since he was the one who liberated Bulgaria from the Ottoman Empire. The history in brief: The uprising of April 1876 in Bulgarian and the atrocities by the Ottomans that followed, provoked outrage in Europe, Russia and America. The rejection of the protocol of the Great Powers by the Sultan gave Russia the opportunity to act and start the Russian-Turkish war of 1877-78. Of course, one of the main reasons - but not the only one - for Russia's action was that it was a golden opportunity to extend its influence in Balkans. Following the Russo-Turkish War, the Treaty of San Stefano, signed on 3 March 1878, set up an autonomous Bulgarian principality which included Thrace and most of the region of Macedonia. The Western Great Powers feared a large Slavic country in the Balkans serving Russian interests, while Serbia and Greece feared the establishment of Greater Bulgaria would harm their interests in the Ottoman heritage. This led to the Treaty of Berlin, signed on 13 July 1878, which provided for an autonomous Bulgarian principality comprising Moesia and the region of Sofia. Most of Thrace was included in the autonomous region of Eastern Rumelia, whereas the rest of Thrace and all of Macedonia was returned under the sovereignty of the Ottomans. Eastern Rumelia will be later united with Bulgaria on 6 September 1885. [Image with the atrocities of bashibazouks in Bulgaria from Wikipedia Commons]. During the Second Balkan War, Bulgaria lost any chance it had to regain the biggest part of the region of Macedonia, while the defeat of the Central Powers to which Bulgaria was an ally in the World War I led to new territorial loses, amongst them Western Thrace to Greece.
[BUL] Александър II (Русия).

Ποιό motto (σημ.: γνωμικό, φράση) σας έρχεται στο μυαλό όταν πρόκειται για φαγητό;

Εμένα, πάντως τελευταία, μου έρχεται στο μυαλό το εστιατόριο motto στο κέντρο της Σόφιας... Βρίσκεται στην οδό Аксаков (Ακσάκοβ), στο νούμερο 18. Η οδός Ακσάκοβ είναι πάρα πολύ κοντά στον Kαθεδρικό ναό του Αλεξάντερ Νιέφσκι και ακόμα πιο κοντά στο άγαλμα του Τσάρου Αλεξάνδρου Β΄της Ρωσίας...



Το φαγητό είναι πάρα πολύ καλό και, ενώ η Σόφια είναι μια αρκετά ακριβή πόλη για τα δεδομένα της χώρας, οι τιμές στο εστιατόριο είναι αρκετά καλές (σημ.: για τους μη Βούλγαρους)...

Ενδεικτικά:

Σούπα αστακού (δεν φαντάζομαι να ήταν φρέσκος) - 3,50 λέβα (1,75 ευρώ)
Σαλάτα ταμπουλέ (με πιτάκια και κομμάτια αρνιού) - 5,50 λέβα (2,75 ευρώ)
Φιλέ πάπιας με σως μάνγκο - 10,20 λέβα (5,10 ευρώ)
Λινγκουίνι με κόκκινη σάλτσα - 6,90 λέβα (3,45 ευρώ)
Κρασί σπουμάντε Ιταλικό - 30,00 λέβα (15 ευρώ)
Τσιζ κέικ - 3,70 (1.85 ευρώ)
Κρέμ μπριλέ - 3,70 (1.85 ευρώ)
Καφές Καπουτσίνο - 1,90 ευρώ (0,95 ευρώ)

Σύνολο, δύο άτομα με κρασί: 83,50 λέβα ή περίπου 42 ευρώ...



Η ατμόσφαιρα του μαγαζιού είναι πολύ καλή, ο κόσμος καλός και το προσωπικό εξυπηρετικότατο... Μειονέκτημα του μαγαζιού είναι ότι, συνήθως τα Σάββατα, όταν έχει πολύ κόσμο, έχεις την αίσθηση ότι έχει πολύ θόρυβο... Πλεονέκτημα του μαγαζιού είναι ότι έχει και αυλή, ό,τι πρέπει για την άνοιξη και το καλοκαίρι...

Η ιστοσελίδα του εστιατορίου εδώ...



Σημείωση: Η εισαγωγή δεν ήταν σαν να διαβάζετε περιοδικά τύπου Αθηνόραμα κ.λ.π.;

[ENG] What motto comes in your mind when you are discussing about food? In mine, lately, comes the restaurant motto in the centre of Sofia, Bulgaria... Nice atmosphere with retro-chic interior design, good looking people, good food and service, all in relatively fair prices for non Bulgarians... The only problem is that it is a little bit noise in Saturdays, when it has a lot of people... Big advantage the outdoor garden, perfect for Spring and Summer... The address is Aksakov 18, Sofia and it is near the statue of Tsar Alexander II of Russia... Menu prices you can find at the site of the restaurant here.
[BUL] Клуб-ресторант Motto, Аксаков 18, София.

Το τραγούδι του Σαββατοκύριακου είναι από την Κροατία και έχει έντονο Βαλκανικό άρωμα. Είναι το "Gas Gas" (Βενζίνη Βενζίνη) από το νέο CD "Zdravo Marijo" (Άβε Μαρία) της τραγουδίστριας Severina Vučković (Σεβερίνα Βούσκοβιτς).

Η Σεβερίνα είναι γνωστή σε εμάς ως η εκπρόσωπος της Κροατίας στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision το 2006 στην Αθήνα... Το CD της "Zdravo Marijo" κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2008 και η μουσική, όπως εύκολα μπορεί να καταλάβει κανείς, είναι του Goran Bregović. To CD έχει προκαλέσει πανικό στην Κροατία τόσο γιατί θεωρείται ότι τα τραγούδια έχουν έντονες Σερβικές επιρροές, κάτι που δεν αρέσει ιδιαίτερα στους Κροάτες, όσο και στο γεγονός ότι η Σεβερίνα, κατά την διάρκεια της προώθησης του δίσκου, εμφανίστηκε με προκλητικές για το θρησκευτικό αίσθημα των Καθολικών Κροατών εμφανίσεις... Οι τίτλοι κάποιων τραγουδιών, επίσης, δεν θα έλεγα ότι είναι ιδιαίτερα ευσεβείς... Ενδεικτικά: "Muškarcu Samo Treba Kurva" (Οι άντρες θέλουν μόνο πουτ...ς) και "Da Nisi Možda Gej" (Μήπως είσαι γκέι;). Το βίντεο του τραγουδιού μπορείτε να το δείτε εδώ...


[ENG] The song of the weekend is "Gas Gas" from the new album of the Croatian singer Severina. Music by Goran Brekovic... The song belongs to the new CD of Severina "Zdravo Marijo" (Ave Maria) released in May 2008.

Δέντρο δίπλα από το παλαιό παλάτι όπου σήμερα στεγάζεται το Εθνογραφικό Μουσείο και η Εθνική Πινακοθήκη της Βουλγαρίας...

[ENG] Sunset at Sofia, Bulgaria. Photos: [1.] A tree next to the former Palace and present Ethnographic Museum, [2.] The church of Saint Nikolai the miracle-maker, at Sofia, Bulgaria.
[BUL] Снимки: [1.] Етнографски музей, София, ул. Московска 6А, [2.] Храмът "Свети Николай Чудотворец". София, България.

Ο Васил Иванов Кунчев (Βασίλ Ιβανόβ Κούντσεβ), γνωστός με το ψευδώνυμο Васил Левски (Βασίλ Λέφσκι) είναι Βούλγαρος εθνικός ήρωας και επαναστάτης και ο Απόστολος της Ελευθερίας της χώρας...




Ο Λέφσκι γεννήθηκε στην πόλη Карлово (Κάρλοβο) στις 18 Ιουλίου του 1837. Όταν μεγάλωσε έγινε Ορθόδοξος μοναχός, αλλά γρήγορα άφησε την Βουλγαρία για το Βελιγράδι, όπου και προσχώρησε στις δύο Βουλγαρικές Λεγεώνες, εθελοντικές οργανώσεις Βουλγάρων στο Βελιγράδι οι οποίες είχαν σκοπό την απελευθέρωση της Βουλγαρίας από την Οθωμανική αυτοκρατορία, καθώς και σε άλλες επαναστατικές οργανώσεις... Αργότερα επέστρεψε στην Βουλγαρία όπου και εργάστηκε ένα διάστημα ως δάσκαλος...




Στην Βουλγαρία ίδρυσε την Вътрешна революционна организация (Βατρέσνα ρεβολουτσιονά οργκανιζάτσια - Εσωτερική Επαναστατική Οργάνωση), ένα δίκτυο από τοπικές επαναστατικές οργανώσεις οι οποίες είχαν ως σκοπό την αποτίναξη του Οθωμανικού ζυγού... Ο Λέφσκι συνελήφθη από τους Τούρκους στις 27 Δεκεμβρίου του 1872, έπειτα από προδοσία, σε ένα πανδοχείο στο χωριό Къкрина (Κακρίνα) κοντά στο Ловеч (Λόβετς). Αιχμάλωτος μεταφέρθηκε αρχικά στο Βέλικο Τάρνοβο για ανάκριση και στις 4 Ιανουαρίου στο Τουρκικό κονάκι της Σόφιας (το μετέπειτα Παλάτι και σήμερα Εθνογραφικό Μουσείο και Εθνική Πινακοθήκη). Στις 18 Φεβρουαρίου του 1873 (με το νέο ημερολόγιο) εκτελέστηκε δια απαγχονισμού... Το μέρος όπου έχει ταφεί παραμένει έως και σήμερα άγνωστο...

Σημείωση: Το Μνημείο της φωτογραφίας βρίσκεται πάνω στον εθνικό δρόμο Ε871, από Σόφια προς Бургас (Μπουργκάς), στην περιοχή Гълъбец (Γκάλαβετς) κοντά στο χωριό Буново (Μπούνοβο). Η προτομή του Βασίλ Λέφσκι έχει φιλοτεχνηθεί από τον Йордан Кръчмаров (Ιορντάν Κρατσμάροβ), ενώ η ολική σχεδίαση του μνημείου είναι του αρχιτέκτονα Павел Атанасов (Πάβελ Ατανάσοβ). Εγκαινιάστηκε στις 18 Ιουλίου του 2007, κατά την συμπλήρωση 170 ετών από την γένηση του Λέφκσι, από τον πρόεδρο της Βουλγαρίας Георги Първанов (Γκεόργκι Παρβάνοβ). Χορηγοί του μνημείου ήταν οι Βουλγαρικές εταιρείες Geotechmin OOD και Елаците-Мед АД.
Οι δύο παλιές φωτογραφίες του Βασίλ Λέφσκι είναι από την Wikipedia.

[ENG] Vasil Levski was the nickname of Vasil Ivanov Kunchev, a revolutionary renowned as the national hero of Bulgaria and styled the BulgarianApostle of Freedom. The ideologist and strategist of a revolutionary movement aimed at the Liberation of Bulgaria from Ottoman rule, Levski founded the Internal Revolutionary Organisation, a network of secret regional committees seeking to instigate a nationwide uprising. He was born in Karlovo on 18.07.1837. Levski became an Orthodox monk before emigrating to join both Bulgarian Legions and several other Bulgarian revolutionary groups. After working as a teacher in the Bulgarian lands, he proceeded to propagate his revolutionary ideas and developed the concept of his revolutionary organisation. Vasil Levski was surprised and arrested on 27.12.1872 at the inn of the village Kakrina near Lovech. According to some scholars, his capture was facilitated by treason. He was transfered to Veliko Tarnovo for interogation and on 04.01.1873 in Sofia. He was executed by hanging in Sofia on 18.02.1873. The monument of the photo is located on the National road E871, in the region “Galabec” near the village of Bunovo. The bust of Vasil Levski was made by Yordan Krachmarov and the overall design was provided by architect Pavel Atanasov. The resources for the construction of the monument were donated by the Bulgarian companies Geotechmin OOD and Ellatzite-Med AD. The memorial was inaugurated by the President of Bulgaria Georgi Parvanov on 18.07.2007, on the occasion of the 170-th birthday anniversary of the hero.
[BUL] Мемориален комплекс "Васил Левски" в района на с.Буново - в местността "Гълъбец".

Η μυθική φιγούρα του Ορφέα, του πατέρα των τραγουδιών και εφευρέτη της λύρας, ήταν δάνειο από τους Θράκες γείτονες των Ελλήνων. Σύμφωνα με την μυθολογία είχε γεννηθεί στα βουνά της Ροδόπης (σήμερα στην Βουλγαρία) και ήταν βασιλιάς της Θρακικής φυλής των Κικόνων... Ήταν γιός του θεού-ποταμού Οίαγρου και της Μούσας Καλλιόπης, προστάτιδας της επικής ποίησης...



Ο Πίνδαρος θεωρούσε τον Ορφέα "πατέρα των τραγουδιών". Η πιο πιθανή θεωρία για την ετυμολογία του ονόματος θεωρεί ότι αυτό προέρχεται από ένα υποθετικό πρωτο-Ινδο-Ευρωπαϊκό ρήμα *orbhao-, "αποστερούμαι" (και *orbh-, "διαχωρίζω"). Αντίστοιχα προκύπτει και η Ελληνική λέξη "ορφανός". Άρα, ο Ορφέας μπορεί να είναι σημασιολογικά εγγύς του "γοάω", δηλαδή θρηνώ, τραγουδώ άγρια...

Ο πόνος, λοιπόν, βρίσκεται στον σπόρο της δημιουργίας...


Στην Βουλγαρία, ο Ορφέας είναι το σύμβολο της πόλης του Кърджали (Κάρντζαλι) στην νότια Βουλγαρία. Άγαλμα του, προσφορά στον δήμο από τον Ροταριανό του όμιλο, στήθηκε τον Ιούνιο του 2005 στην έισοδο της πόλης, στον δρόμο προς Хасково (Χάσκοβο).

[ENG] The mythological Thracian king Orpheus, "the father of songs" according to the well-known Greek writer Pindar, is the symbol of the Bulgarian town Karzhali. His statue is located at the entrance of the town, on the road from Kardzhali to Haskovo. The statue was a present of the Rotary club of the town to the municipality. The etymology of the name Orpheus, according to the scientists, gives a symbolic meaning of a person who moans.
[BUL] Орфей е тракийски певец и музикант.

Το παρεκκλήσι του Αγίου Νικολάου στο Βουλγαρικό χωριό Долна Диканя (Ντόλνα Ντικάνια - Κάτω Ντικάνια) βρίσκεται στο χώρο δίπλα από το Μνημείο των Πεσόντων της περιόδου 1941-1944. Η κατασκευή του ανακοινώθηκε από τον δήμαρχο Елинчо Колев (Ελίντσο Κόλεβ) στις 7 Ιουνίου του 1984 και έγινε προς τιμήν του Βούλγαρου εθελοντή του Ρωσο-Τουρκικού πολέμου του 1877-78, Никола Корчев (Νίκολα Κόρτσεβ), ο οποίος είχε γεννηθεί τον Μάρτιο του 1836 στην Горна Диканя (Γκόρνα Ντικάνια - Άνω Ντικάνια).

Ο Νίκολα Κόρτσεβ ήταν ένας ψηλός και γεροδεμένος άντρας, ιδιοκτήτης ενός μύλου, ο οποίος παντρεύτηκε και αποφάσισε να εγκατασταθεί στην Долна Диканя (Ντόλνα Ντικάνια - Κάτω Ντικάνια). Σύμφωνα με τις ντόπιες ιστορίες, ο Κόρτσεβ σκότωσε κάποτε δύο Τούρκους, οι οποίοι είχαν προσπαθήσει να βιάσουν την γυναίκα του και την κόρη του και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το χωριό. Εγκαταστάθηκε στο Русе (Ρούσε) και έγινε οδηγός αμαξοστοιχίας στην διαδρομή Ρούσε - Варна (Βάρνα).

Όταν ξεκίνησε ο Ρωσο-Τουρκικός πόλεμος, ο Κόρτσεβ κατετάγη στο τρίτο τάγμα εθελοντών κάτω από την διοίκηση του Ρώσου αξιωματικού Павел Петрович Калитин (Πάβελ Πέτροβιτς Καλιτίν). Κατά την διάρκεια της μάχης της Стара Загора (Στάρα Ζαγόρα) στις 31 Ιουλίου του 1877, ο Καλιτίν πεθαίνει κρατώντας την σημαία της Σαμάρα.



Η σημαία της Σαμάρα ήταν η σημαία των Βούλγαρων εθελοντών, η οποία ήταν δώρο των πολιτών της Ρωσικής πόλης Самара (Σαμάρα) για τον Βουλγαρικό απελευθερωτικό αγώνα. Αρχικά προοριζόταν για την λεγόμενη "Εξέγερση του Απριλιου", αλλά έφτασε, μέσω Chişinău (Κινσινάου) της Μολδαβίας, κοντά στο Ploieşti (Πλοέστι) της Ρουμανίας όπου και παραδόθηκε στους Βούλγαρους εθελοντές στις 18 Μαΐου του 1877.

Η μάχη ήταν ιδιαίτερα σκληρή και θα λήξει με την παράδοση των Βουλγάρων κάτω από την πίεση των σαφώς πολυπληθέστερων Τούρκων. Πολλοί θα πεθάνουν προσπαθώντας να κρατήσουν όρθια την σημαία. Ο τελευταίος που θα σηκώσει την σημαία θα είναι ο Κόρτσεβ, ο οποίος, τελικά, προκειμένου να την προστατέψει, θα την κρύψει κάτω από το χιτώνιο του και θα την κρατήσει κρυμμένη και κατά την διάρκεια της αιχμαλωσίας του. Μετά την απελευθέρωση του θα την μεταφέρει στην πόλη Радомир (Ραντομίρ), το δημοτικό διαμέρισμα στο οποίο ανήκουν οι Άνω και Κάτω Ντικάνια. Στην πόλη αυτή θα παραμείνει μέχρι το 1881 και το 1946 θα μεταφερθεί τελικά στο Εθνικό Πολεμικό Μουσείο της Βουλγαρίας, όπου και βρίσκεται μέχρι σήμερα και φυλάσσεται κάτω υπό ειδικές συνθήκες προστασίας.

Η Σημαία της Σαμάρα είναι η μοναδική σημαία η οποία έχει τιμηθεί με το Βουλγαρικό Μετάλιο Ανδρείας...

Υπάρχουν πέντε ακριβή αντίγραφα της σημαίας, ένα από τα οποία βρίσκεται στο Μνημείο της Σίπκα...

Ο Νίκολα Κόρτσεβ, ο οποίος πέρασε στην ιστορία ως "ο σωτήρας της σημαίας της Σαμάρα" και τιμήθηκε με το Μετάλειο του Αγίου Γεωργίου 4ης Τάξεως, μετά τον πόλεμο θα συνεχίσει να εργάζεται ως μηχανοδηγός. Θα πεθάνει στην πόλη Варна (Βάρνα) στις 29 Αυγούστου του 1921. To 1938, ο γιός του Ιβάν μάζεψε τα κόκκαλα του πατέρα του, λόγω της μεταφοράς των νεκροταφείων της πόλης, και τα κόκκαλα του θα μεταφερθούν στην Εκκλησία - Μνημείο της Σίπκα.

Σημείωση: Ο πίνακας είναι του Τσέχου ζωγράφου Jaroslav Věšín (Γιάροσλαβ Βέσιν) και αποκαλείται "Η Σημαία της Σαμάρα". Στον πίνακα απεικονίζεται ο Νίκολα Κόρτσεβ να κρατάει την Σημαία. Ο καλλιτέχνης είχε δει τον Νίκολα Κόρτσεβ να κρατάει την σημαία το 1902, κατά την διάρκεια των εγκαινίων της Εκκλησίας - Μνημείο της Σίπκα. Καιρό αργότερα τηλεγράφησε στον Κόρτσεβ ζητώντας του να ποζάρει για τον πίνακα αυτόν, ο οποίος ολοκληρώθηκε τελικά το 1911. Ο πίνακας θα γίνει ένας από τους πιο γνωστούς πίνακες στην Βουλγαρία. Η φωτογραφία του πίνακα είναι από την Wikipedia.


Σύνδεσμος σε χάρτη / Link to Map: 42° 26' 24''N, 23° 7' 17''E


[ENG] The chapel of St. Nicholas at Dolna Dikanya is located near the War Memorial of the heroes of the period 1941-1945. The construction of the chapel was announced by the mayor Elincho Kolev in 07.06.1984 and it was decided in order the village to honour the Bulgarian volunteer of the Russian-Turkish War of 1877-78, Nikola Korchev. Korchev was born in Gorna Dikanya. He was a huge, strong man, owner of a watermill. He married a wife from Dolna Dikanya and decided to stay there. One night he was forced to kill two Turks who tried to rape his wife and daughter and had to leave the village. He went to Ruse where he became an engine-driver at the train going from Ruse to Varna. When the Russian-Turkish War started, he became a volunteer and he was placed in the Third Battalion under the commands of the Russian officer Pavel Kalitin. The Third Battalion was responsible to protect the Samara Flag during the Battle of Stara Zagora that took place in 31.07.1877. The Samara flag is one of the most important military symbols of the Bulgarian Army. Sewed by local nuns and given to the Bulgarian volunteers by the citizens of the Russian city of Samara on 18 May 1877, it became famous when it was heroically prevented from being captured by the Ottoman forces in the Battle of Stara Zagora, with many soldiers perishing while protecting it from the enemy. After a six-hour fight, Russian soldiers and Bulgarian volunteers surrendered to the pressure of the enemy army that greatly outnumbered them. Among the people who died protecting the flag was Kalitin himself. Korchev was the next who took the flag in his hands and at the end, in order to protect it from the Turks, he hide it under his jacket. Korchev kept secretly the flag during his imprisonment and after the liberation he transported the flag to the town Radomir, the municipality where Dolna and Gorna Dikanya belong. The flag was kept there till 1881. In 1946 the flag was finally given to the National Military Museum, where it is kept till today. There are five accurate copies of the flag; one of them is in the Shipka Monument. After the war, Korchev, who was named “the savour of the Samara flag”, continued to work as an engine-driver. In the inauguration of Shipka Memorial Church in 1902, the well-known Czech painter Jaroslav Věšín, who was working in Bulgaria, saw Korchev wearing his uniform and holding the Samara Flag. The painter was impressed from this image and some years later he telegraphed Korchev to ask him to pose for him. The painting "The Samara Flag" was completed in 1911 and became quite popular. Korchev died in 29.08.1921 in Varna and he was buried there. In 1838, due to the transferring of the cemeteries of Varna, his son Ivan took the bones of his father and transfered them at Shipka Memorial Church.
[BUL] Църквата Свети Никола в село Долна Диканя.